SUPERBAD FILM

แนวคิดตั้งต้น

เรื่องเริ่มจากคำถามว่า “แล้ง” มีความหมายอย่างไรในพื้นที่ที่ต้องพึ่งฤดูน้ำหลาก แนวคิดของหนังมองภาวะน้ำท่วมไม่เพียงพอผ่านชีวิตของชุมชนที่ผูกพันกับป่าบุ่งป่าทาม

พื้นที่ศึกษาคือบ้านปากยาม ตำบลสามผง อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม โดยวางรูปแบบเป็นสารคดีเชิงสังเกตการณ์ ความยาวเป้าหมาย 25 นาที

วิธีเล่าเรื่อง

ใช้การอ่านระดับน้ำจากรังต่อบนปลายไผ่ ความรู้เรื่องปลา และ “ไหปลาแดก” เป็นทางเข้าสู่ความสัมพันธ์ระหว่างอาหาร ฤดูกาล และการแลกเปลี่ยนในชุมชน

สำรวจความต่างระหว่างความรู้ของชุมชนกับข้อมูลที่ใช้กำหนดนโยบาย โดยให้เหตุการณ์และเสียงของคนในพื้นที่พาเรื่องเดินต่อ แนวคิดได้รับการปรับโครงสร้างระหว่างเวิร์กช็อป Documentary Masterclass

แนวทางภาพ

วางกล้องใกล้ระดับผิวน้ำและสายตาของคนบนเรือ ให้ผู้ชมอยู่ภายในพื้นที่และจังหวะชีวิตของชุมชน ลดการใช้สัมภาษณ์แบบอธิบายหน้ากล้องและไม่ใช้เสียงผู้บรรยาย

แนวทางเสียง

ออกแบบเสียงสองชั้น ได้แก่ เสียงเหนือน้ำจากผู้คน ลม และกิจวัตร กับเสียงใต้น้ำที่ตั้งใจบันทึกด้วยไฮโดรโฟน ให้การฟังเป็นอีกทางหนึ่งในการทำความรู้จักป่า

แนวทางสี

แยกบรรยากาศของสองฤดู: ช่วงน้ำหลากใช้เขียวอมฟ้า ส่วนฤดูแล้งใช้โทนดินสว่างและสีของเกลือ เพื่อให้ความเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ปรากฏผ่านภาพ

เรื่องย่อ

เต้ พนักงานคัดแยกพัสดุวัย 26 ปี ต้องหาเงินรักษาแม่ ขณะที่อีกตัวตนหนึ่งเข้ามาใช้ร่างของเขาและทำสิ่งต่าง ๆ ได้ดีกว่า ความรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอจึงค่อย ๆ กลายเป็นคำถามว่า เขายังเป็นเจ้าของชีวิตนี้อยู่หรือไม่

โปรเจกต์ศิลปนิพนธ์ความยาวเป้าหมาย 26 นาที สำรวจภาวะหมดไฟและความรู้สึกไม่คู่ควรกับความสำเร็จ ผ่านเรื่องแต่งที่ตั้งคำถามต่อการวัดคุณค่าคนจากผลงาน

บทบาท

เขียนบท กำกับ ถ่ายภาพ และตัดต่อ โดยทำงานร่วมกับทีมนักศึกษาในกระบวนการผลิต

แนวทางกำกับภาพ

กำหนดสัดส่วนภาพ 2.39:1 ใช้เส้นและองค์ประกอบแบ่งพื้นที่ของเต้ และค่อย ๆ ลดพื้นที่รอบตัวละครให้แคบลง เพื่อถ่ายทอดแรงกดดันผ่านขนาดและโครงสร้างของเฟรม

วางโลกของเรื่องไว้ในโทนเทาและดำ ใช้แดงเป็นสีอิ่มตัวหลักโดยจำกัดพื้นที่ไม่เกินประมาณ 20% ของเฟรม และลดสิ่งบ่งชี้ยุคสมัยหรือแบรนด์เทคโนโลยี

แนวทางออกแบบเสียง

ตั้งใจเล่าเรื่องโดยไม่มีดนตรีประกอบ ใช้เสียงบรรยากาศห้อง จังหวะของความเงียบ และเสียงเครื่องเล่นเทปคาสเซ็ตเป็นองค์ประกอบหลักของอารมณ์

แนวคิดต่อยอด

มีแนวคิดพัฒนา “Night of the Lost Youth” เป็นกิจกรรมฉายหนังและเปิดบทสนทนาเรื่องความรู้สึกไม่ดีพอ ร่วมกับกิจกรรมสร้างสรรค์และการพูดคุย โดยยังอยู่ในขั้นวางแผน